کامپوزیت ها شامل قطعات حاوی دو جنس مختلف از ماده هستند که برخی دارای اجزای غیرقابل دیدن مانند مخلوطی از رزین و افزودنی های نانو بوده و برخی نیز دارای اجزای قابل دیدن مانند کامپوزیت های دارای رزین و الیاف است. در نوع دوم کامپوزیت ها، ماتریس که معمولا یک رزین ترموست است نقش نگهداری تقویت کننده (الیاف) و انتقال تنش بین آن ها را بر عهده دارد. وظیفه تامین مقاومت مکانیکی کامپوزیت بر عهده الیاف آن است که با توجه به چینش و نوع الیاف استفاده شده مقاومت کامپوزیت در جهت مورد نیاز به دست می آید. به منظور بهبود استحکام نهایی کامپوزیت های نوع دوم از فیلرها استفاده می شود که نقش پرکنندگی و کاهش قیمت را در کامپوزیت ها ایفا می کنند.

انواع رزین ها: رزین اپوکسی، رزین فنولیک، رزین پلی استر ایزو فتالیک و رزین پلی استر اورتوفتالیک
انواع پرکننده های معدنی: کربنات کلسیم، تری هیدرات آلومینیوم، دانه های شیشه ای تو خالی و تو پر، تالک، کائولین و...
انواع روش های ساخت مواد کامپوزیتی: پالتروژن، آمیزه های قالبگیری ورقه ای(SMC)، آمیزه های قالبگیری خمیری و توده ای(DMC-BMC)، آمیزه قالبگیری گرانولی (GMC) و ترکیبات قالب گیری گرمانرم(GMT)

به منظور قالبگیری آمیزه های SMC, BMC و DMC میتوان از قالبگیری فشاری استفاده کرد.